Wyszukaj


Msze Św. codzienne

  • 6:30
  • 7:00
  • 7:30
  • 18:00

Msze Św. niedzielne

  • 6:30
  • 8:00
  • 9:00
  • 10:00
  • 11:00 – SUMA
  • 12:00 – DLA DZIECI
  • 13:00
  • 17:00 – AKADEMICKO-MŁODZIEŻOWA
  • 19:00

Kurs przedmałżeński

  • wtorek godz. 19:00.

(stary dom parafialny)

Kurs w roku 2017


  • 7, 14, 21, 28 lutego; 7, 14, 21, 28 marca
  • 25 kwietnia; 9, 16, 23, 30 maja; 6, 13, 20 czerwca
  • 26 września; 3, 10, 17, 24 października; 7, 14, 21 listopada

Kancelaria:

  • wtorek–piątek 10:00–12:00 oraz 16:00–18:00
  • sobota 10:00–12:00

Punkt informacyjny:

  • niedziela 8:45–14:00
  • wtorek–sobota 9:00–13:00

Telefon:

  • kancelaria i wikariat:
    +48 89 527 26 02
  • tel. dyżurny:
    +48 517 401 639

Poważne Sprawy, Poważne Odpowiedzi

Wiara i Światło
Wpisany przez ks. Janusz Samsel   
poniedziałek, 03 sierpnia 2009 21:49

Wspólnota "Wiara i Światło" opiera się na przekonaniu, że każda osoba upośledzona umysłowo jest w pełni człowiekiem; że przysługują jej te same prawa, które przysługują wszystkim ludziom, przede wszystkim prawo do bycia kochaną, uznawaną i szanowaną w swych wyborach; do odkrycia radości, jaką niesie przyjaźń; do uzyskiwania pomocy potrzebnej w rozwoju we wszystkich dziedzinach życia zarówno duchowych, jak i fizycznych.

Wspólnota "Wiara i Światło" wychodzi z założenia, że Bóg jednakowo miłuje każdego człowieka. Uważa, że każdy człowiek, nawet najgłębiej dotknięty upośledzeniem, jest wezwany do prawdziwie głębokiego życia z Bogiem, do tego, aby być źródłem łaski i pokoju dla najbliższych oraz dla całego społeczeństwa.

Wspólnota "Wiara i Światło" pomaga odkryć i ukazuje dary, którymi Bóg obdarza osoby zranione w swej inteligencji: odkrywa ich wielką umiejętność przyjmowania, zdolność darzenia miłością i prostotą.

"Wiara i Światło" narodziła się w sposób bardzo ukryty i naznaczony wielkim cierpieniem. Jej inspiratorami byli Loic i Tadeusz, dwaj mali chłopcy, bardzo głeboko upośledzeni. Ich rodzice, Kamila i Gerard bardzo pragnęli pojechać z nimi na pielgrzymkę do Lourdes. Ale dla tak zranionych dzieci nie było miejsca na pielgrzymce diecezjalnej. "Są zbyt upośledzeni. Nic nie zrozumieją. Będą przeszkadzać.... ."

Trudno! Rodzina pojedzie do Lourdes sama. Ale w hotelu przyjęcie jest pełne  niechęci "Posiłki będziecie Państwo spożywać w swoim pokoju". Na ulicy, przed grotą Kamila i Gerard słyszą uwagi: "Kiedy się ma takie dzieci, zostawia się je w domu". Ludzie odwracają wzrok, przechodzą na drugą stronę ulicy. To prawda, upośledzenie budzi w nas lęk. Jakże bolesną jest ta pielgrzymka Gerarda, Kamilii i ich dzieci!

alt

Jest rok 1968, Już cztery lata minęły od chwili, kiedy Jean Vanier założył pierwszy dom "Arki". Każdego roku wyrusza na pielgrzymkę z osobami upośledzeniem umysłowym, z którymi prowadzi wspólne życie. Mógł się przekonać, jak bardzo doświadczenie to umożliwiło tym osobom spotkanie z Bogiem, z Kościołem powszechnym, jak bardzo wzmacniało braterskie więzi ...

„Wiara i Światło” jest stowarzyszeniem, duchowym ruchem osób z upośledzeniem umysłowym, ich rodzin i przyjaciół. Ruch ten narodził się we Francji w roku 1971 w środowisku rzymsko – katolickim. O istocie ruchu pisze jeden z jego założycieli, Jean Vanier: „W Lourdes w 1971r., wspólnoty „Wiary i Światła” zgromadzone w  atmosferze radości rozpoznały swoje powołanie. Utworzyły się wokół osoby z upośledzeniem umysłowym. To ona właśnie jest ich życiem, racją istnienia, centrum uwagi, punktem jedności. Otóż osoba z upośledzeniem umysłowym często jest odrzucana. Jest przeszkoda, zawadą, ciężarem. Poprzez swoje braki, swoją powolność, kłopotliwe zachowania, język sama nie może odnaleźć się w naszym społeczeństwie i panujących w nim mechanizmach i  systemach. Zwykle znajduje się z tyłu i na marginesie. To prawda, osoba z upośledzeniem często jest kłopotliwa. Czując się niepotrzebna i nieakceptowana taką, jaką jest, osoba z upośledzeniem jest zraniona. Przeżywa głębokie frustracje. Czuje w sobie gniew i często obwinia się ja dlatego, że się gniewa. To tylko pogarsza sytuację. Wspólnoty „Wiary i Światła” chciałyby być miejscem, gdzie osoby z upośledzeniem mogłyby być sobą, czuć się kochane i uznawane takimi, jakimi są. Wtedy właśnie znajduję w sobie głęboką radość i pokój”.

Motto:

„Błogosławieni, którzy nie skąpicie czasu, aby wsłuchiwać się w moją niewyraźną mowę. Pomagacie mi wierzyć, że jeśli się nie poddam, mogę być zrozumiany.

Błogosławieni, którzy nigdy mnie nie popędzacie i próbujecie wyręczać, gdyż często bardziej potrzeba mi czasu niż pomocy.

Błogosławieni wy, u boku których zmagam się z własną słabością i walczę o zdobycie nowych umiejętności – wasza nagrodą będą chwile, kiedy zadziwię was i samego siebie.

Błogosławieni, którzy prosicie mnie o pomoc, gdyż moją największą potrzebą jest być potrzebnym.

Błogosławieni, którzy rozumiecie, że trudno mi wyrazić moje myśli słowami.

Błogosławieni, których uśmiech zachęca mnie, żebym się nie poddawał i próbował jeszcze raz.

Błogosławieni, którzy nigdy mi nie przypominacie, że już trzeci raz zadaję to samo pytanie.

Błogosławieni, którzy kochacie i szanujecie mnie takim, jakim jestem”.

Poprawiony: środa, 26 sierpnia 2009 07:49
 
Copyright ©2007-2019 by Parafia NSPJ Olsztyn. All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone.