1.Wielka to tajemnica

W Księdze Rodzaju - pierwszej księdze Pisma Świętego Starego Testamentu czytamy: "...rzekł Bóg- Uczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. (...) Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę" /Rdz 1;26-27/. Człowiek został stworzony jako ostatni w szeregu innych bytów. Jest ostatni, ale najdoskonalszy- na obraz Boga. Lecz na czym polega to podobieństwo człowieka do Boga? Niewątpliwie stanowi to wielką tajemnicę. Warto jednak zastanowić się nad tym i próbować choć trochę zrozumieć. Czyni to wielki Doktor Kościoła, św. Augustyn, żyjący w latach 354-430 n.e. Korzystając z wiedzy filozoficznej i teologicznej, wyjaśnia on wnikliwie na czym polega obraz Boży w duszy człowieka ( "O Trójcy Świętej").

Człowiek ma duszę duchową i nieśmiertelną . Jest ona wyposażona w określone właściwości i sposoby działania, w których św. Augustyn odkrywa podobieństwo do Trójcy Świętej. Analizując nasze życie duchowe możemy, jak pisze św. Augustyn, stwierdzić, że nasza dusza posiada trzy sfery działania:
- myśl/pamięć : człowiek ma świadomość siebie, pamięta kim jest i zachowuje w swej pamięci zdobytą wiedzę. Jest to jakiś duchowy "punkt wyjścia", który inicjuje dalsze działania duszy ludzkiej;
- poznanie : nasza dusza ma zdolność poznania, którym obejmuje siebie i świat;
- miłość : dusza nasza ma w sobie miłość, pragnie kochać. Kocha siebie, Boga, innych ludzi i wszystkie stworzenia.

Wyróżniając w człowieku te trzy sfery duchowe, św. Augustyn dostrzega w nich podobieństwo duszy ludzkiej do Boga w Trójcy Jedynego.

2.Zarysy podobieństwa

Spróbujmy obecnie bliżej wejrzeć w rozważania św. Augustyna, żeby choć trochę rozpoznać zarysy tego podobieństwa:
1) Posiadając świadomość siebie i pamiętając stale o swoim "ja" jako podmiocie działania, nosimy w naszej duszy podobieństwo do Boga Ojca , który jest źródłem i początkiem wszystkiego, bo jest Stwórcą. Podobnie też w naszej duszy wszelkie działanie rozpoczyna się od świadomości siebie, jako początku, jako podmiotu.
2) Bóg, poznając siebie w całej głębi swej Istoty, tworzy w sobie swój własny obraz. Tym obrazem Boga, wytworzonym w Sobie jest Syn Boży - Jezus Chrystus. I my również poznajemy siebie i świat. W tym procesie naszego poznania tworzymy sobie wyobrażenia i pojęcia. Zachodzi tutaj podobieństwo do poznania, jakim Bóg Ojciec tworzy w Sobie obraz Syna Bożego .
3) Mamy w naszej duszy zdolność miłowania. Miłość to dawanie dobra . Jesteśmy więc zdolni do kochania siebie, Boga, bliźnich... Ta zdolność miłowania upodabnia nas do Ducha Świętego, który jest samą uosobioną Miłością i w tej miłości jednoczy Ojca i Syna.
Wyróżniając w duszy ludzkiej te trzy właściwości duchowe i zarazem trzy wymiary życia duchowego, św.Augustyn pisze, że to właśnie w Bogu jest źródło troistości ludzkiego życia duchowego. I ta troistość stanowi nasze duchowe podobieństwo do Boga Trójjedynego, ale jest to oczywiście podobieństwo dalekie i analogiczne.

W księdze "O Trójcy Świętej" czytamy: " Oto bowiem jest Trójca Święta, a więc mądrość i poznanie siebie i miłość ku sobie. Odkryliśmy taką trójcę także w człowieku, którą tworzy duch, poznanie, którym siebie poznaje, oraz miłość, którą siebie kocha" (Księga XV Dusza jako zwierciadło i zagadka, VI,10 s.417). Św. Augustyn wyjaśnia, że przez grzech obraz Boży w duszy jest zniekształcony, ale po oczyszczeniu z grzechu odnawia się. Pisze jeszcze, że w Trójcy Świętej są trzy Osoby, w człowieku zaś jest jedna osoba, lecz trzy władze duszy. Pamięć człowieka stanowi podobieństwo do Boga Ojca, rozum stanowi podobieństwo do Syna Bożego, a miłość do Ducha Świętego . Rozważania te budzą w nas wdzięczność do Boga Stwórcy, Syna Bożego i Ducha św. Wprawiają w głęboką zadumę nad wielką godnością człowieka - chciejmy ją tylko poznać.