Pismo Święte nie informuje nas o wszystkich szczegółach życia aniołów, tym niemniej odkrywa nieco rąbka tajemnicy, ukazując nam trochę anielskiego świata. Z obrazu tego wynika, że stworzenia te pełnią funkcje. Istnieje wśród nich pewien "podział zadań", jak również hierarchia. Część aniołów - pełniąc wolę Boga - współpracuje z Nim w "zarządzaniu" wszechświatem. Biblia wspomina o niebiańskim dworze, "radzie" Bożej lub orszaku otaczającym Boga. W orszaku tym poczesne miejsce zajmują cheruby - potężne istoty znajdujące się często w bezpośredniej bliskości Boga. Są one zazwyczaj przedstawiane jako ogromne, hybrydowate istoty o orlich skrzydłach, ludzkich twarzach i tułowiu na poły lwa, na poły wołu. Prorok Ezechiel w swej wizji Bożego Tronu ujrzał w jego pobliżu cztery cheruby. Każdy z nich miał po dwie pary skrzydeł: "Gdy szły, słyszałem poszum ich skrzydeł jak szum wielu wód, jak głos Wszechmogącego, odgłos ogłuszający jak zgiełk obozu żołnierskiego" /Ez 1,24/. "Ich całe ciało- plecy, ręce, skrzydła (...) u wszystkich czterech - było wypełnione dokoła oczami" /Ez 10,12/. Według wielu teologów, cheruby zarządzają światem materii. Pismo Święte dodaje, że cheruby pełniły także funkcje strażników ogrodu w Edenie, gdzie strzegły Drzewa Życia po wygnaniu stamtąd pary pierwszych ludzi. Z kolei w opisach arki przymierza wspomina się o posągach cherubów, stojących po obu jej stronach i osłaniających ją skrzydłami rozpostartymi ponad wiekiem arki.